PAYLAŞTIKÇA DÜNYA GÜZELLEŞİR !

Bana verilene itirazım hiç yok… Nimetime düşeni alırım. Alırken, yerken şükrederim Allah’a. Allah ki herkesin nimetini veriyor, fark gözetmeksizin…

Allah ki, tüm kullarının bir adımına, on misliyle yanıt veriyor, yazdığı sözde…

Sofrada ne varsa, eğilir, Besmele çeker tane tane ağzıma alırım. İçtiklerimi, yediklerimi de belli bir standarda koymam. Önüme geleni tam bilip, afiyetle mideme yollarım. Yalnız karnımı doyurmak değildir yemek yemem, daha çok ve daha sağlıklı yaşamak için azığımı yudumlarım…

Bir şeyler atıştırırken de, aç olanları, susuz kalanları çok düşünürüm. Kim varsa paylaşırım bir lokma ekmeğimi onunla, bir damla suyumu onunla içmek isterim. Böyle davranmak hoşuma gider. Paylaşılmayan dünya, benim gözümde dönmüyordur, güneşi yoktur, gecesi gündüzü anlamsızdır…

Abur cubura düşkünlüğüm yoktur bu yüzden. Bu yüzden sağ elimdekini sol elim bilmez. Bu yüzden vicdanım rahat. Bu yüzden yetimleri, öksüzleri kollarım. Bu yüzden içimdeki iyi çocuk hiç ölmez…

Paylaşmayı da ille yemekle sınırlamam. Bu bazen bir sıcak bir selam, bu bazen içten söylediğim bir kelam, bu bazen avuçlarını tuttuğum yaşlı bir insan, bu bazen çocuklaştığım bir bebek dostluğu, bu bazen dağa ve taşa yaslandığım, kalbimi onlara açtığım bir sevgi paylaşımı olur. Bu bazen, insanca davrandığım her hareketim olur…

Çünkü şuna yüzde yüze inanırım, PAYLAŞMAK GÜZELDİR desturüne…

—————-
“Sevdiğiniz şeylerden Allah için harcamadıkça gerçek anlamda ‘iyi’ olamazsınız. Uğruna harcadığınız her bir şeyi, Allah bilir. [Al-i İmran Suresi, 92.ayet]

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir